Binnenkort in Kortrijk

De nacht klaagzingt zich door een zee van rood en wit, sans gène vlamt hij door. Tijd voor verkocht:  het K van Koopjes. Drukte en rode lopers gevraagd.  Wacht maar tot ik groot ben.

.

 Fotografie: beeldig

Uit het familiealbum van den boulevard

fotografie: beeldig

Zaterdagmiddag, twee zonen van den boulevard komen ’s middags mossels met friet eten. Met een tas koffie en een slaapkop staan José en ik frieten te snijden in de keuken. Ondertussen speelt zich op het achterterrasje een hedendaags tafereel af : Tristan en Jelle roken hun sigaretje op de rokersbank buiten.

Omdat wij beloofd hebben aan de stad om achteraan geen terrasuitbating te plaatsen, om de nachtrust van de flatbewoners in de groeningelaan niet te storen,  wilden wij er natuurlijk ook geen rokersruimte van maken. Maar buiten de openingsuren roken de jongste en de oudste van de vier zonen er natuurlijk wel. ( de andere twee roken voorlopig niet meer ) Gelukkig zijn er meer en meer jongeren die zelfs in hun eigen huis niet meer binnen roken. En nog beter is dat statistieken tonen dat dertigers meer en meer stoppen met roken. Moest je enkele jaren geleden vragen om liever niet te roken in de huiskamer, werd je bekeken als iets a-sociaals of zelfs egoïstisch. Vandaag zijn de rollen omgekeerd.

De huispaparaza werd de toelating gegeven om de rokers te fotograferen. Ik wacht op hun commentaar bij het lezen van de boulevard pers:)

Tweede open tafel!

Voor de tweede keer  open tafel. Een lichte spanning maakt zich meester van mij. Hoe loopt het deze keer af? De bel van den boulevard rinkelt de eerste stamgast binnen. Stipt op tijd voelt Mx zich even onwennig in de huiselijke sfeer, geen bezette barkrukken op donderdag. (woensdag én donderdag gesloten) 

Vreemd gevoel voor de anders zo grage maandag-stamgast. De tafel is feestelijk en dwingt hem bijna zijn vertrouwde plaatsje aan de toog te verlaten om vlug de beste plaatst te kiezen. Niks daarvan.  José breekt vakkundig het ijs en trakteert Mx met een fris suggestiebier van ‘t vat. Op dit vroege uur krijgt hij een slaapmutske. Dit is het recentste suggestiebier van ‘t vat. Ik schreef er nog niks over, want ik vind het zo’n ongelukkig gekozen naam. Met zijn 6° heeft het nochtans karakter. Het loopt fris in de keel volgens onze stamgasten.

 De tapatoren op de toog nodigt tergend uit om te smullen. Beleefd wacht Mx op de nog ontbrekende gasten. Ik ben heel blij als een half uurtje later de rest van de genodigden aanbelt. Mx is ook opgelucht. De tapatoren wordt eindelijk aangevallen.  De avond kan beginnen…

 De meeste mensen kenden elkaar niet. Lutje en Frans hadden wel vrienden mee uitgenodigd.  Nina verving haar partner en schoonzus door een ander koppel. Nina verzekerde ons dat deze mensen helemaal ok waren:)  Ze had gelijk. Philippe kwam alleen en bracht zijn verhalen mee. Marc kwam voor de tweede keer na elkaar naar de open tafel. Berrie genoot in stilte en liet het mij achteraf per mail nog eens weten ,  ( dank je wel berrie ). Ook nina kon het niet laten om heel vlug een commentje na te laten in de boulevard pers. ( scroll helemaal naar onder, nà de klik op het rode commentje:)   Stee was mijn bijzit. Een bijzit eet en drinkt gratis op de open tafel, in ruil helpt ze mijn gastvrijheid draaglijk maken.  Dank je wel Stee, je was een goeie hulp. Stee is mijn schoondochter en mama van ons eerste kleinkind: wolfje. Binnenkort een hoop foto’s op flickr. Hou het in de gaten!  Nu kan je wat mis-en-place fotootjes bekijken op flickr .  Het was heel lekker beaamden mijn genodigden. Het Aziatisch zootje van citroengras, koreander en exotische groenten werd gretig binnengeslokt. Zowel de soep met grote garnalen, portabello’s en limoenblad, als de kippenschenkeltjes met rode curry en kokos verdwenen vlugger in de maag dan het werk die ik er aan gezweet heb. Het dessert was een boulevard bréselienne. Vanille ijs met geplette studentenhaver en gesmolten chocoladepastilles. Weinig Aziatisch, maar fris na het kruidig geparfumeerde wokgerecht. Later kom ik hier nog op terug, in de categorie: lekker!!

Voor herhaling vatbaar klonk het aan tafel. De volgende open tafel zal voor september zijn. Nu is het even komkommertijd…

Augustijn van ‘t vat !!

Den troll moet zijn leiding afstaan aan de bleke Augustijn. Kom en proef dit gouden gerstenat. ‘t is een proever waard zei de waard van staminee den boulevard in de groeningelaan, waar de bomen je naar binnen wuiven…

José houdt zijn stamgasten in de gaten en leert ze drinken met stijl…

Schol!!

Voor de vlugge beslisser !!

Beste stamgast of toevallige voorbijganger!

De eerste open tafel was een succes! Voltallig en unaniem stemden de tafelgenoten: voor herhaling vatbaar.  Het was de moeite!

Wil je er heel graag ook eens bij zijn? Kom je inschrijven aan de toog in den boulevard! José of Tine geven je de nodige uitleg. Er zijn nog enkele stoelen vrij. De vlugge beslisser heeft gelijk:)

Hou deze datum alvast vrij :

donderdag 12 juni !!

Verslag van ons eerste “open tafel”!

De voorbereiding van de aspergesoep.

In deze pot liggen lamsschenkeltjes te wachten op gestoomde primeurkes….( worteltjes, rapen, erwtjes, mange-toutjes, fijne sperzie, paprika…enz) . De schenkeltjes werden eerst gewenteld in bloem, gebakken in olijfolie met kruidenboeket en witte wijn. De braadpot in de oven op 180° , alles goed afgesloten met allu-folie. (Effect van een steamer) De rest van het recept kan je komen vragen aan Tine in den boulevard.

José begint ondertussen aan het dekken van de grote tafel.

 

De gasten mogen komen!  We zijn er klaar voor!

De avond werd gestart met een toren van tapa’s. Een Spaanse cava maakte de aperitief compleet. En natuurlijk overal kaarsen…gezellig !!!

 

 Aan tafel !!

Tsjaaa…. ambiance kan soms gekke beelden opleveren

De taart van Opa !! Ze was overheerlijk!! Bedankt va !!  

 Nog een taart van Opa! Gelukkig waren onze gasten bereid om ze te snijden. Want taarten snijden …daar heb ik geen kaas van gegeten…

Eind goed , al goed…

Voor de volgende open tafel…Donderdag 12 juni 2008… alle info aan de toog van den boulevard!

Troll van ‘t vat !!

De pajottenlandse Bersalis tripel heeft zijn laatste druppel laten lopen uit den tap.   Dit schitterend suggestiebiertje van ‘t vat laat zich graag vervangen door een nieuwkomer! 

 José van den boulevard heeft gelukkig nog iets anders in zijn kelder : Een cuvée des troll . De site vind ik  te druk.  De afdaling in onze kelder maakt het mij deze keer gemakkelijker. Ik scheur het papiertje van het vat en vind een prachtige beschrijving. Je wil het gewoon proeven !  Het lot nr moet er bijna aan geloven en ik zie José al zijn wenkbrauwen fronsen … 

 Het blond gefilterd bier vloeide gisteren al in menige kelen. Volgens hun beschrijving liep het zoete binnen. Voor de bierkenner  is dit trolleke een elegant gerstenat met een lichte bitterheid . Uiterst aangenaam voor de tong. Het palet laat zijn sporen na. Een frisse nadronk doet je verlangen naar meer… Maar pas op ! Te veel is te veel… laat je verleiden door BOB en kom veilig thuis .