Vanavond waren de stamgasten voltallig afwezig. Vervelen doen we ons echter niet. Wat gewerkt aan mijn fotoblog op wordpress. Af en toe ben ik voorbeeldig voor mezelf. Mijn trip door fotoblogs van zielsverwanten verslaaft zich meer en meer in uploads en geflicker op mijn scherm. Terwijl de wasmachine zich boven mij laat horen in de laatste fase ( ik woon in een huis met plankenvloeren ) tokkel ik vlijtig verder. Tussendoor een kluwen van verstrengelde schortjes uit de droogkast gehaald. De administratie op mijn bureel zucht om aandacht. Onverstoorbaar merk ik zelfs niet op dat het terras zich druppelsgewijs ontvolkt. Zou het kunnen dat de kortrijkzaan zich vanavond vroeger naar huis rept om, terwijl het nog kan, een last minute te boeken op Ryan Air? En toch is ons Belgïeke niet zonder activiteit. De festivaltenten zijn nog niet droog of daar heb je reeds theater aan zee in Oostende. Omdat Michaël ons twee kaartjes bezorgde, gaan we woensdag nieuwsgierig kijken. Misschien neem ik mijn camera wel mee?
Komkommertijd is zalig…
