Op reis naar dardennen

Je kan ook even een dagtrip naar dinant  doen, er is daar helemaal niks te beleven…maar als je daar toch es wil zijn…ga dan met de trein.  Vanuit Dinant zijn er veel mogelijkheden om een toffe vakantie te beleven…

fotografie: beeldig

Tijd zat: proef Cervezia van ‘t vat…

fotografie beeldig   :  ” even uit “   ( mijn treindag mét stop in Brussel )

‘t Is komkommertijd. De grote vakantie is begonnen. De school is uit:  maandag geen file meer op de R8 te Kortrijk, af en toe onderbroken door uitgegraven ronde punten. De zomer is al 7 dagen oud ( jong) , de dagen zijn al aan’t korten zegt José. Altijd met zijn voeten op de grond. Beste stamgast van den boulevard; wij blijven jullie gastvrij ontvangen, volle maan of nieuw, de plaids to be met vlammende grondkaars in het park. 

We sluiten de staminee op maandag en dinsdag 14 en 15 juli en op maandag en dinsdag 11 en 12 augustus… Voor de rest blijft alles hier zoals altijd: om de zoveel weken een nieuw bierke op het vat, een leuke fotowedstrijd en schoon muziek uit de boxen, en vooral: gezellig keuvelen zonder rook.  Jazz, klassiek, fado, tango, flamingo, chanson … je bent in den boulevard te kortrijk.

De staminee tapt weer een nieuw streekbier van ‘t vat! Cervezia, een exclusieve tripel van brouwerij Dupont uit Tourpes ( henegouwen ).

Allez roulez! Spring op je fiets en kom maar af…

Fotowedstrijd: Bekijk hier de inzendingen!

In deze categorie kan je alle inzendingen bekijken. Op flickr vind je in de groep: fotowedstrijd : toeten en treinen, een overzicht van alle inzendingen.

Hou de boulevard krant in de gaten! Het thema is : Stations en treinen ( toeten en treinen, je mag dit onderwerp heel ruim interpreteren, gebruik je eigen visie en creativiteit! ) Je kan nog altijd je foto’s ( max 3 ) doormailen naar: lematine@telenet.be  , dit tot eind januari 2009. Dan komt een jury het origineelste, sterkste én mooiste beeld kiezen. Wie weet ben jij de gelukzak die wegloopt met de prijs van den boulevard?

Gekleurde namen hebben een linkje naar hun blog of stekje op het internet. Even klikken en je komt meer te weten over de deelnemers…

Even geduld… De foto’s verschijnen iets trager… ( reeds meer dan 20 foto’s, scrollen maar….)

foto 1: Jan Vanhulle

Foto 2: Jan Vanhulle 

Foto 3 : Jan Vanhulle

foto 4: Femke De Wit

Foto 5: Femke De Wit

Foto 6: Femke De Wit

Foto 7: Marc Claerhout

Foto 8,  Filip Lemaitre

Foto 9,  Filip Lemaitre

Foto 10, Stefanie Tanghe

foto 11, Martine Soille

 foto 12, Michèle Bovyn

 Foto 13, Michèle Bovyn

Foto 14, Michèle Bovyn

Foto 15, Carine Ryckebosch

Foto 16, Carine Ryckebosch

Foto 17, Eugeen Deschrijver

Foto 18, Eugeen Deschrijver

Foto 19, Eugeen Deschrijver

foto 20, Joke Vanammel

Foto 21, Joke Vanammel

Foto 22, Joke Vanammel

Foto 23, Tom Meert

Foto 24, Frank Mulleman

Foto 25, Frank Mulleman

Foto 26, Frank Mulleman

Foto 27.Carine Ryckebosch

Foto 28, Luc Vanwetteren

Foto 29. Luc Vanwettere

Foto 30, Luc Vanwettere

Foto 31. Jacques Vanhulle

Foto 32, Jacques Vanhulle

Foto 33. Suzanne Stoop (giara )

34. Johan Privé

35. Johan Privé

36. Luk Hesta

37. Luk Hesta

38. Luk Hesta

39. Madi Rodriguez

40. Madi Rodriguez

41. Steven Bossuyt

42. Steven Bossuyt

43. Steven Bossuyt

44. Piet Goethals

Treinavontuur van een stamgast!

Een attente lezer van de boulevardpers stuurde mij zijn verhaal door. Bedankt mijnheer De Schrijver uit Heule! Hier komt je verhaal:

fotografie “ beeldig” ( station in Namen )

Het stond in de krant, met een bon erbij voor gratis toegang tot de spellenbeurs. En wij als ouders van spellenminnende kinders en kleinkinders altijd belust op een nieuwigheid … Als je toch als senioren voor een habbekras van 3 euro in Belgie van de ene naar de andere stad kan, en daarenboven “de trein is altijd een beetje reizen” indachtig, trokken we op een vrijdag, als andere mensen nog moeten werken, en wij tijd zat, erop uit naar Groot Bijgaarden waar de bewuste beurs plaats vond. Zoals steeds zijn we er op uit om zo weinig mogelijk ambras te hebben met voedsel zoeken, de pistoleetjes gereed gemaakt, in de rugzak gestopt en na 9 uur naar het station. Plaats genoeg, de pendelaars zitten al dan niet te zweten achter hun bureau en te denken aan morgen wat ze zullen doen in ’t weekend. Wij niet natuurlijk, wij vullen nog eens vlug het kruiswoordraadsel in dat we vinden in een achtergelaten “Metro” gazetje.

 We naderen Dendermonde, buiten ziet het er goed uit, wij hebben geen paraplu mee want het weer was en blijft goed volgens Frank. Plots voelen wij dat de trein geen trek meer heeft om verder te rijden, wat gebeurt er nu? Als reiziger heb je inzicht noch inspraak in het al of niet voortbewegen van een trein. Een tiental minuten later bolt hij terug, misschien ergens een sein dat de attente treinbestuurder opgemerkt heeft, maar nee, in het eerstvolgende station blijft hij staan en worden we ingelicht. De bovenleiding heeft het begeven, de trein kan niet verder. Wat verwarring stichtende spoorbeambten trachten ons duidelijk te maken dat er een vervangbus ingezet wordt voor de onfortuinlijke reizigers.

In een bus gepropt vervolgen we onze reis. Waarheen? Dat is andere koek, we zien wel. Plots, na een kwartiertje rijden: file!!! Stapvoets rolt de bus door de straten, gezellig is anders. In de verte horen wij sirenes naderen, tussen al die drukte komen brandweerwagens met loeiende sirenes ons voorbijrijden, er is ergens een brand langs de baan, we zien de rook, ondertussen tikt de klok rustig verder, het is nu al over 12, pistoleetjes opeten gaat zo maar niet in die volle bus. Gemor alom, sommigen stappen uit, wij natuurlijk niet, wij moeten naar de spellenbeurs, en we zitten in een voor ons totaal onbekende streek. Na een uurtje komt er dan toch wat vaart in de file en we rijden tot aan een station. Een prachtig stationnetje van Jette, wat het uiterlijk betreft. Maar daar zijn we vet mee …. Na lang wachten komt er een trein aan die ons uiteidelijk naar Groot-Bijgaarden zou brengen. Nu hebben we tijd en plaats om onze honger te stillen. Ondertussen werd het 16 uur, de beurs sluit om 17u30. UIteindelijk rijden we verder door naar Brussel Zuid en nemen de trein terug naar Kortrijk. En dat alles in die tijd voor slechts 3 Euro. Met de trein is het altijd een beetje reizen. We zijn de zondag daarop naar de spellenbeurs geweest met de auto, zonder problemen want op zondag geen file !!!

Auteur: Een van mijn oudste stamgasten: mijnheer Eugeen de Schrijver (80) uit Heule. Bedankt !!

Railway to heaven: fotowedstrijd!

fotografie beeldig   ( geen flits, focuslengte:18mm, sluiter:1/15, diafrag:3,5 iso 200, meetmodus:spot, afwijking: – 1,50 stop )         station in Namen/Namur

  Omdat voor vele stamgasten en andere working class hero de komkommertijd voor de deur staat, ben ik er van overtuigd dat jullie heel creatief zullen zijn om er even uit te kunnen op een verantwoord budgetvriendelijke manier. Gezien de schandalige brandstofprijzen, beste stamgast, is een uitstap met de trein misschien dé oplossing om je bankrekening op een verantwoord peil te houden.

Ik ben op prospectie gegaan voor jullie!  Daar ik van toeten nog treinen weet, informeerde ik mij (vruchteloos) bij familie en vriend . Niemand kon mij een low-budget offerte geven. Mijn dagtrip doorheen Belgïe leverde mij een slapeloze nacht. De spanning overmeesterde mijn ochtendhumeur en gezwind begaf ik mij spoorwaarts. In het station van Kortrijk aangekomen, nog altijd niet wetend waar ik heen wilde, zochten mijn nog halfslapende ogen de juiste bestemming op het verlichte treinuren-vertrek en aankomst-paneel. Een conscensieuze loketbeambte gaf mij na mijn vraag : ik wil vandaag gans de dag op de trein zitten om foto’s te maken, de tip van de dag: Mevrouw, zou je je niet beter een RAILPASS aanschaffen? Voor mij ging de hemel open en zag ik duizend beelden van lijnen, doorheen een bos van sporend licht. Zo gezegd , zo gedaan; dan maar een railpass.  Dat scheelde mij tientallen euro’s ! In plaats van ongeveer € 36 moest ik maar € 14 neertellen om van Kortrijk naar Dinant heen en terug te sporen. Mijn vraag of ik tussendoor even mocht uitstappen werd mij met een- achter de hand - stem beantwoord ( heel stil en licht blozend ) : als je niet geknipt wordt door de trien treinbegeleider kan je wel es uitstappen …. normaal mag je met een railpass de reis niet onderbreken. Zelfs al wil je dringend een foto maken van een klein stationneke…

In Namen ( zie foto) heb ik mijn traject onderbroken om één uur lang kiekjes te schieten in het stille station. Even spannend, want ik was mij wel een beetje bewust dat een pientere knipjesman of -vrouw mij kon bekeuren. Achteraf ben ik te weten gekomen dat de NMBS  heel opmerkzame ogen in dienst heeft. Weet je dat de knip in je ticket vergezeld wordt van een treinnummer?  Met een beetje geluk is het gestempeld rijtje van nummers zodanig uitgedroogd, dat het zelfs voor de geoefende knipper een volkomen nutteloze bezigheid is om dit met vergrootglas én in combinatie met sterke leesbril te ontcijferen.  Mijn onderbreking kon dus beboet worden, want de opmerkzame lichtblauwe bloes moet in theorie gemerkt hebben dat ik op een ander treinnummer zat, dan het nummer naast het minuscule gaatje. Leve de overblijfselen van het mechanisch tijdperk: géén boete!

Ik had mij ook verkleed voor de gelegenheid in deftige schooljuffrouw. Onopvallend speelde ik de rol van overijverige lerares met fototoestel. Bezig met een les in treinreizen aan het voorbereiden voor het volgend schooljaar. ( één van mijn antwoorden die ik gaf aan argwanende treinbedienden )

 Met mijn keurig gesteven kraagje en blauw plooirokje, kon ik moeiteloos paparazo spelen. Enkel In Brussel-Centraal kreeg ik plots een kordate hand voor mijn lens,  toen ik het even waagde om een stilleven van een slordig kade-bureeltje met versleten computer, semi-lederen kapotte stoel en stapels kartonnen dozen wilde fotograferen. Ik was al met één voet binnen . Gehurkt was ik aan het kadreren om ook maar geen enkel detail van het vieze hok met daglicht te verliezen. Vandaar hier geen beeld ter illustratie. De harde man verbood het mij. Ik voelde mij even betrapt en vroeg mij af wat hij te verbergen had in dit ondergrondse hol van grafitti treinen vol zwijgzame pendelaars.

Enfin, beste stamgast, er volgen nog een reeks foto’s van mijn treindag. Ik wil hier wel een compliment naar de – Nu Meer en Beter Sporen - companie geven: de zetels waren proper en het rook fris in mijn wagon! Ik heb mijn kruimels van mijn belegd broodje uit het open venstertje gezwierd. Mijn camera heeft heel wat beelden opgeslagen. Binnenkort een nieuwe groep op flickr: treinen en stations. Hou echter wel rekening met vertraging. Ook ik kan het op tijd uploaden van beelden niet altijd invullen.

Kan je al raden welk thema de volgende fotowedstrijd wordt? Meer hierover in een volgend artikel!

Of… spring op je fiets en kom meer uitleg vragen aan de comptoir van den boulevard!

De laatste druppel?

De Kortrijkse Kunstenaar Paul Van rafelghem nam in ‘58 deel aan de expo te Brussel. Met een wandsculptuur sierde hij het paviljoen van Papier en Grafiek, een constructie van De Coene.  Zijn Aquatheek is een link naar de expo 2008 in Zaragoza, 50 jaar na de expo ‘58 te Brussel.

Van de Atamobiel in het erfgoedhuis te Kortrijk naar de Aquatheek in de broeltorens… Paul Van Rafelghem stelt in een broeltoren tentoon met zijn waterproject. Parallel met de Ebro in Zaragoza laat hij de Leie in Kortrijk vloeien vanuit de planeet aarde. Het belang van water in al zijn facetten wordt door de Kortrijkse Kunstenaar in een passende locatie getoond. De wereldtentoonstelling in Zaragoza staat eveneens in het teken van “water”. Kortrijk en Zaragoza, twee steden gelegen aan een rivier, waar bruggen voor de toekomst gebouwd worden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 Krijgt de Leie de broeltoren klein?  Heeft Kortrijk oog of geld voor de restauratiekosten aan dit  erfgoed van onze stad?  Het kan de broeltoren geen barst schelen… fier steunt hij op zijn gewelven. Duizend jaar geschiedenis, pronkend naar de toerist en de bezoeker van vele kunstprojecten brokkelt hij stille voort. De postkaarten met broeltorens zijn even populair als de oude prentkaarten van het vernieuwde atomium. Een stille hint ?

  

 Hedendaagse kunst vertaalt het verleden en legt de link naar de actualiteit. Het belang van water, de verspilling, de consumptie, de laatste druppel.  Deze benadering wil Paul hier duidelijk maken. Hij spaarde moeite nog tijd om dit project uit te diepen. Onder andere; een lange busrit van Barcelona naar Zaragoza, waar Paul de tijd nam om het landschap in zich op te nemen en ondertussen schetsen te maken. De prachtige tekeningen liggen te kijk op zijn expositie. De meesterlijke pen van Paul tekent vloeiend en zelfzeker. Zijn schetsen zijn intuïtief, maar toch bedacht.

 

 

 Ga er zeker naar kijken, het loont de moeite! De Aquatheek is elke dag te bezichtigen in de broeltoren tot 13 juli.

 fotografie beeldig: De laatste druppel. Concept van Paul Van Rafelghem

Atomobiel in Kortrijk

Carlo Herpoel woont en werkt in Heule. Voor Carlo is het atomium een inspiratiebron geweest voor zijn  Atomobiel. Dit knappe kunstwerk is te bezichtigen in de binnentuin van het erfgoedhuis te Kortrijk.  Ik ging het bekijken en zag mr Herpoel zweten aan het bewegingsmechanisme van de negen bollen. Fabre zou het laten doen… Een technisch staaltje latijn ( voor mij althans…), Vloekend, gedreven als een echte kunstenaar met monikkengeduld, kreeg Carlo het voor elkaar om zijn ato dan toch weer mobiel te maken. De moeite waard om even te blijven stilstaan in de prachtige locatie van het erfgoedhuis in de olv straat te Kortrijk.

Een blik naar het verleden in een hedendaags concept. Elke bol bestaat uit gerecupereerde brilglazen. Kunstig geassembleerd in een bolvorm. Moet een gigantisch werk geweest zijn. Het mooist vind ik dit werk in de regen. Elke bol verwijst naar universele thema’s, uitvergroot door de lenzen van talloze kijkers. Schitterend , één van mijn favoriete werken van de kunstwandeling in Kortrijk. Ik had geen geluk voor mijn fotoreportage. De zon scheen, het wilde maar niet regenen… Maar niettemin was het licht perfect, een staalblauwe hemel deed het nog meer schitteren. De druppels zijn voor een volgend bezoek.

 

Is dit een spoetnik of niet ?      fotografie : beeldig     

Deze installatie is nog te bezichtigen tot 13 juli in het erfgoedhuis , olv straat te Kortrijk. Vergeet niet om dit bezoek te vervolgen naar de broeltorens, alwaar Paul Vanraefelghem zijn aquatheek naar Kortrijk brengt. Wordt vervolgd…Volg de boulevard pers en ontdek pareltjes uit onze stad…

-K- van Kunst in Kortrijk.

Nog tot 13 juli krijg je de kans om op twaalf locaties in de Kortrijkse binnenstad creaties te gaan bekijken van Adelbert, Lucas Coeman, Stefanie Coeman, Carlo Herpoel, Clotilde Lafont-Köning, Léopoldine Roux, Paul Van Rafelghem, Nathalie Vanheule, Petra Sandra Vermeersch en Klaus Verscheure.
Tijdens een prachtige wandeling doorheen de binnenstad ontdek je heel wat verrassende kunst. De prachtige naam:  K voor het toekomstig nieuwe winkelcentrum kan eveneens gebruikt worden voor de K van Kunst in Kortrijk. Een lovenswaardig initiatief, dat zowel de gekende als minder gekende Kortrijkse kunstenaars en andere artisten uit de streek in een krachtig licht plaatst. Een hedendaagse knipoog naar de magie van expo 58.

Overal Kunst
In het kader van Expo 58. Back to the future, een initiatief van de vlaamse erfgoedcellen en ondersteund door FARO. Vlaams steunpunt voor cultureel erfgoed vzw.

Urban Painting van Lepoldine Roux. Deze kunstenares zorgt voor de magische sfeer door de fonteinen in Kortrijk ( astridpark, plein, schouwburg ) te kleuren in magenta. Raadselachtige poëzie in een hedendaags gedurfd concept geven een surrealistische sfeer aan onze parken. Een speling van ondergaande zon doet de waterpartij nog meer schitteren. Een geschenk voor fotografen, schitterend voor de verwonderde wandelaar.

fotografie beeldig

Carlo Herpoel komt in een volgende post aan bod ! Deze Kortrijkse kunstenaar is te zien in de binnentuin van het Erfgoedhuis in de olv straat te kortrijk.  Ik kom binnenkort terug met een fotoreportage van zijn prachtig concept.  Blijf de boulevard pers volgen…  Klik ook hiernaast op flickr…

Tweede open tafel!

Voor de tweede keer  open tafel. Een lichte spanning maakt zich meester van mij. Hoe loopt het deze keer af? De bel van den boulevard rinkelt de eerste stamgast binnen. Stipt op tijd voelt Mx zich even onwennig in de huiselijke sfeer, geen bezette barkrukken op donderdag. (woensdag én donderdag gesloten) 

Vreemd gevoel voor de anders zo grage maandag-stamgast. De tafel is feestelijk en dwingt hem bijna zijn vertrouwde plaatsje aan de toog te verlaten om vlug de beste plaatst te kiezen. Niks daarvan.  José breekt vakkundig het ijs en trakteert Mx met een fris suggestiebier van ‘t vat. Op dit vroege uur krijgt hij een slaapmutske. Dit is het recentste suggestiebier van ‘t vat. Ik schreef er nog niks over, want ik vind het zo’n ongelukkig gekozen naam. Met zijn 6° heeft het nochtans karakter. Het loopt fris in de keel volgens onze stamgasten.

 De tapatoren op de toog nodigt tergend uit om te smullen. Beleefd wacht Mx op de nog ontbrekende gasten. Ik ben heel blij als een half uurtje later de rest van de genodigden aanbelt. Mx is ook opgelucht. De tapatoren wordt eindelijk aangevallen.  De avond kan beginnen…

 De meeste mensen kenden elkaar niet. Lutje en Frans hadden wel vrienden mee uitgenodigd.  Nina verving haar partner en schoonzus door een ander koppel. Nina verzekerde ons dat deze mensen helemaal ok waren:)  Ze had gelijk. Philippe kwam alleen en bracht zijn verhalen mee. Marc kwam voor de tweede keer na elkaar naar de open tafel. Berrie genoot in stilte en liet het mij achteraf per mail nog eens weten ,  ( dank je wel berrie ). Ook nina kon het niet laten om heel vlug een commentje na te laten in de boulevard pers. ( scroll helemaal naar onder, nà de klik op het rode commentje:)   Stee was mijn bijzit. Een bijzit eet en drinkt gratis op de open tafel, in ruil helpt ze mijn gastvrijheid draaglijk maken.  Dank je wel Stee, je was een goeie hulp. Stee is mijn schoondochter en mama van ons eerste kleinkind: wolfje. Binnenkort een hoop foto’s op flickr. Hou het in de gaten!  Nu kan je wat mis-en-place fotootjes bekijken op flickr .  Het was heel lekker beaamden mijn genodigden. Het Aziatisch zootje van citroengras, koreander en exotische groenten werd gretig binnengeslokt. Zowel de soep met grote garnalen, portabello’s en limoenblad, als de kippenschenkeltjes met rode curry en kokos verdwenen vlugger in de maag dan het werk die ik er aan gezweet heb. Het dessert was een boulevard bréselienne. Vanille ijs met geplette studentenhaver en gesmolten chocoladepastilles. Weinig Aziatisch, maar fris na het kruidig geparfumeerde wokgerecht. Later kom ik hier nog op terug, in de categorie: lekker!!

Voor herhaling vatbaar klonk het aan tafel. De volgende open tafel zal voor september zijn. Nu is het even komkommertijd…

Tête à Tête

Tsja… ik ben er zeker van dat ons rokerstafeltje aan de gevel toch lekkerder zit dan dit?. ( foto gekiekt in ‘t stad )

Sedert vorige week ben ik op zoek naar vriendelijke en minder vriendelijke opvang voor de rokers. Ik heb al heuse kasteeltuinhuisjes met verwarming gezien. De meeste horeca uitbaters houden het bij een overdekt terras met verwarming . Zo’n warmte blazer slaat ritmisch aan en af en verbruikt schandalig veel gas. Kyoto zit om de hoek boos te kijken. Geef mij maar een mand met plaids. Onze marktparaplu en rookbar heb ik verkocht op kapaza. Elke dag sleuren met gewichten en natte zeilen was van het goede teveel. De stunt trok de aandacht, een opening van een rookbar!  Ambiance was er wel. Maar de storm is geluwd . Ben ik hier aan het schrijven in 2010 ? Den Boulevard is even voorgelopen…. Francine van de Heerlijkheid in Heule  hoort nu ook bij de eerste rookvrije café’s van de streek . Sedert vorig jaar september hakte ze de peuk door. Haar heerlijk café is volledig rookvrij!!  Ze liet een afdakje plaatsen. Een zandbakje helpt de stamgast zijn opgerookte huls zonder veel moeite weg te moffelen. ( Bedankt Francine voor het idee van het zandbakske, wij gebruiken het ook)  Wacht maar tot binnenkort… De inventieve cafébaas is nu al de markt aan het afschuimen om op voet van vrede te kunen blijven leven met zijn rokende stamgasten.  Tip: Geef er geen kapitaal aan uit…een platte beurs is het niet waard.

Een tête à tête rooktafeltje.  ( foto gekiekt in a’pen )

Den boulevard was vorig jaar ook zo enthousiast met de zelf ontworpen muzikale rookbar en marktparaplu, met vier gewichten van elk 17 kg om het luchtballon-effect te voorkomen. Nu staat er enkel nog een tafeltje en twee klapstoeltjes… Kom maar es kijken…

….. spring op je fiets en geniet van de rit naar den boulevard!